در دهه‌های اخیر، افزایش آگاهی‌های زیست‌محیطی، شرکت‌ها را ترغیب کرده است تا رویکردهای پایدارتری اتخاذ کرده و ضایعات صنعتی را بازیافت کنند. نانوذرات اکسید آهن به دلیل فعالیت سطحی بالا، می‌توانند به‌طور مؤثری برای جذب فلزات سنگین به کار روند. در این مطالعه، نانوذرات اکسید آهن از «پوسته‌ی نورد» که ضایعات حاصل از نورد گرم تختال‌های فولادی است به روش «سل-ژل» سنتز شدند. آنالیز پراش پرتو ایکس (XRD) با استفاده از معادله‌ی شرر، اندازه‌ی بلورها را در محدوده‌ی ۲۰ تا ۳۰ نانومتر تأیید کرد و پیک‌های به‌دست‌آمده نشان‌دهنده‌ی حضور «مگنتیت» (Fe3O4Fe_3O_4Fe3​O4​) به عنوان فاز اصلی بود. همچنین، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM)، توزیع اندازه‌ی ذرات و مورفولوژی آن‌ها را تأیید کردند. آنالیز «برونائر-امت-تلر» (BET) نشان داد که سطح ویژه‌ی این نانوذرات ۳۵۲ مترمربع بر گرم است، در حالی که این مقدار برای ذرات اولیه‌ی پوسته‌ی نورد تنها ۷.۹ مترمربع بر گرم بوده است؛ این افزایش سطح همراه با گروه‌های هیدروکسیل فعال، موجب بهبود عملکرد جذب شده است. آزمایش‌های جذب که در pH برابر با ۷، طی زمان تماس ۶۰ دقیقه و در سه تکرار انجام شد، نشان داد که با استفاده از ۰.۳۵ گرم نانوذرات اکسید آهن در ۱۰ میلی‌لیتر فاضلاب، می‌توان تا ۹۰ درصد از یون‌های سرب (Pb(II)) و کروم (Cr(VI)) را حذف کرد. داده‌های جذب با مدل ایزوترم «لانگمویر» همخوانی داشتند که نشان‌دهنده‌ی جذب تک‌لایه‌ای است و از مدل سینتیکی «شبه‌درجه‌دوم» پیروی می‌کنند. این نتایج، پتانسیل بالای ضایعات پوسته‌ی نورد را به عنوان منبعی پایدار برای تولید جاذب‌های نانوساختار نشان می‌دهد و مقایسه با پژوهش‌های پیشین، بیانگر عملکرد رقابتی این ماده است.